Honderden doden, nog veel meer vermisten en talloze overlevenden die alles kwijt zijn. De recente natuurramp in Nepal is niet alleen een tragedie van ongekende omvang, maar ook een schrijnend voorbeeld van hoe klimaatverandering leven in kwetsbare gebieden verwoest. Wat het extra schrijnend maakt, is dat Nepal zelf nauwelijks bijdraagt aan de uitstoot van broeikasgassen. Toch zijn de gevolgen hier direct en dramatisch voelbaar.

De gletsjers in Nepal smelten in een alarmerend tempo. Door stijgende temperaturen slinken deze levensaders van het Himalayagebergte, met desastreuze gevolgen voor de lokale bevolking. Overstromingen, aardverschuivingen en het verlies van drinkwater zijn slechts enkele van de gevolgen die de klimaatcrisis in Nepal veroorzaakt. Deze ramp toont de onrechtvaardigheid van klimaatverandering: landen die het minst bijdragen aan de opwarming van de aarde, lijden vaak het meest.

Ondertussen woeden in Indonesië zware bosbranden die miljoenen hectaren natuur verwoesten, het leven van duizenden mensen ontwrichten en een enorme bijdrage leveren aan CO2-uitstoot. Ook Indonesië is een land dat relatief weinig uitstoot produceert, maar zwaar getroffen wordt door klimaatverandering en haar gevolgen. De bosbranden maken niet alleen het klimaatprobleem erger, ze bedreigen ook het leven en de gezondheid van de lokale bevolking en brengen de biodiversiteit in gevaar.

De verhalen van Nepal en Indonesië zijn slechts twee van de vele verhalen uit landen over de hele wereld die de gevolgen van klimaatverandering voelen. Achter elk van deze rampen schuilen miljoenen individuele levens, families en gemeenschappen die worstelen met verlies, onveiligheid en onzekerheid. Of het nu in Nepal, Indonesië of elders is, deze verhalen laten zien dat klimaatverandering mensenlevens raakt op een zeer persoonlijke en ingrijpende manier.

Deze verhalen zijn geen incidenten; ze zijn het bewijs van een wereldwijde crisis waarin kwetsbare landen de prijs betalen voor de consumptie en uitstoot van anderen. Overlevenden van deze rampen zijn niet alleen hun huizen, maar ook hun toekomst kwijt. Hun verhalen zijn een oproep tot actie, solidariteit en rechtvaardigheid.

Het is tijd dat de wereld erkent dat klimaatverandering geen abstract concept is, maar een levensbedreigende realiteit voor miljoenen. Nepal en Indonesië laten ons zien dat we collectief verantwoordelijkheid moeten nemen om verdere schade te voorkomen en te zorgen voor een eerlijke toekomst waarin geen enkel land onnodig lijdt aan de gevolgen van klimaatverandering die door anderen worden veroorzaakt.

Want wie de gletsjers niet ziet smelten en het bos niet in rook ziet opgaan, ziet de mensen die eronder lijden niet.

Indra Toelsie